Słoneczna pętelka;)

Środa, 11 maja 2011 · dodano: 29.05.2011 | Komentarze 7

Cały dzień było pogodnie i słonecznie, w szkole strasznie ciężko było wysiedzieć na lekcjach, dobrze, że na ostatniej godzinie miałem w-f i poszliśmy biegać do lasu. Była to świetna rozgrzewka przed jakąś miłą traska;)

A jechałem tak:

Zelów - Bujny Księże - Bujny Szlacheckie - Grabostów - Ostoja - Rożniatowice - Ławy - Bełchatów - Domiechowice - Parzno - Roźdźin - Cisza - Kuźnica Lubiecka - Podlesie - Wypychów - Krześlów - Sobki - Tosin - Pożdżenice - Zelów.

Już dawno nie jechało mi się tak przyjemnie. Słoneczko świeciło, ptaszki śpiewały, drzewka szumiały, a ja całkowicie zrelaksowany pedałowałem na rowerze;)

Teraz coś ze zdjęć:

Zaraz po skręceniu na Grabostów rozpoczyna się bardzo ładna aleja drzew, która w słoneczny dzień daje trochę cienia:

Aleja drzew... © causeilovemybike

Zdjęcie wykonane kawałeczek dalej, cała armia strachów broni rośliny przed ptactwem, na zdjęciu najładniejszy strach, według mnie, choć generalnie mało co go widać, ale jest:

Strach na wróble. © causeilovemybike

Dalej przystanąłem przy uroczym stawiku, po którym pływały sobie kaczki, chciałem je sfotografować, ale niestety spłoszyły się:

Stawik przy trasie... © causeilovemybike

Zauważyłem tez, że w okolicach Rożniatowic i Ław jeździ dużo rowerzystów, głownie nadjeżdżają od strony Bełchatowa. W ciągu dziesięciu minut minąłem około piętnastu "zawodników";)

Po wjechaniu na moment do Bełchatowa, skręciłem w stronę Parzna, bo chciałem wyprobowac ścieżkę rowerową, która została wybudowana juz dość dawno temu, a jeszcze nie miałem okazjii nią jechac, ponadto zachwalał mi ja Patryk, więc spróbowałem i nie żałuję. Te kilkanaście minut jechało mi się bardzo komfortowo i spokojnie;)

Droga rowerowa Bełchatów-Parzno © causeilovemybike

Az w końcu znalazłem się w Parznie, za którym przystanąłem by chwilę odpocząć i zrobić zdjęcie kolejnemu zbiornikowi wodnemu:

Staw za Parznem. © causeilovemybike

Dalsza część drogi nie była już taka gładka, ale nie było bardzo tragicznie. Zjechałem na momencik do lasu, prowadząc rower po piaszczystej ścieżce, chciałem zajrzeć głębiej w knieje. Niestety szyki pokrzyżowały mi mrówki, które najzwyczajniej broniły tereny i pokąsały mi stopy, taki minus założenia sandałków;(

Piach, rower i krwiożercze mrówki! © causeilovemybike

A po terenie pobrykam sobie kiedy indziej, jak założę pełne buty i będę posiadał odpowiedni rower;)

Piaszczysty dukt przez las © causeilovemybike

Po tym, jak wydostałem się z lasu i pozbyłem mrówek łażących mi po stopach, jechałem przed siebie już bez zatrzymywania, cały czas prosto do 483-ki, w Krześlowie na Sobki, potem Tosin, Pożdżenice i dom;)

Pozdrower!