Jedenaście szadziowych kilometrów...

Sobota, 29 stycznia 2011 · dodano: 30.01.2011 | Komentarze 10

Pobudka tuż przed 13. Jak zwykle w dni wolne od szkoły;) Wystarczyło jedno spojrzenie przez okno i już wiedziałem, że muszę dorwać aparat i skoczyć na rowerku do lasu! Wszystkie drzewa tak precyzyjnie pokryte szronem lub szadzią... Nie rozczajam różnicy;) Wszystko wygląda jak w mlecznej krainie, ha!

Już jakieś 500 metrów za moim domem były dobre miejsca do zdjęć, ale stwierdziłem, że pojadę dalej, do lasu. No i wjechałem do owego lasu i…
…myslalem, ze już dzisiaj nie wyjadę. Zatrzymywałem się co 20 metrów, żeby zrobić kolejne zdjęcie. Pstryk, pstryk, pstryk.

Pewien pan, przejeżdżający koło mnie na takim zabawnym papajku, z dużym zdziwieniem patrzył jak w dziwacznych pozycjach robiłem zdjęcia jednej gałązki drzewka. Aż się zatrzymał. A co w tym dziwnego, że sobie ktoś robi zdjęcia w lesie;)

Ahh, te kryształki... © causeilovemybike

To pierwsze, spośród chyba 100, które napstrykałem;)

Motyw przewodni: Szron... © causeilovemybike

Następne zdjęcie w kolejce w stylu: „Mam tryb makro w aparacie!” Uwielbiam zdjęcia takich szczególików, szkoda tylko, że mój aparat to zabawka do „fotografowania”. Na imprezy się nadaje, ale piękna przyrody nie uchwycą niestety w całej okazałości;(

Kolejny fragment zimy © causeilovemybike

Tym razem zdjęcie bardziej okazałej partii lasu, kilka kolejnych będzie o podobnym motywie;)

Następna zimowa sceneria © causeilovemybike

Znowu zima, las i przyroda © causeilovemybike

Ehh, niestety nie potrafiłem uchwycić tego, jak ciekawie światło padało na drzewa. Musicie sobie wyobrazić, albo po prostu udać się jak najszybciej do lasu, oo!

Mmmm, zima. © causeilovemybike

Prawda, że ekstra widok? Jak w jakiejś bajkowej, baśniowej, mroźnej krainie…

Zimowa Szronowa Aleja... © causeilovemybike

Wszystkie gałązki pokryte skrzętnie i dokładnie białymi kryształkami. Wszędzie biel. I delikatny mrozek szczypie w policzki…

Po objeździe lasu skierowałem się na działkę. A tam pod drzwiami mojej altanki spotkałem kotka, biedaczek był głodny, miauczał tak żałośnie… Niestety nie miałem co mu dać, ale dzisiaj zawiozę mu coś dobrego;) O ile tam jeszcze będzie…

Biedny kotek... © causeilovemybike

Stworzyłem takie oto dzieło na oszronionej szybie;) Zapałka, chwila odpoczynku, oszronione okno, ha!

Moje dzieło... © causeilovemybike

„Rower to jest świat!” jak śpiewał Lech Janerka. I taki jest fakt… Można nim objechać świat w 194 dni, jak Mark Beaumont, albo przejechać obie Ameryki, jak Mark Beaumont, albo pojechać do sklepu po ziemniaki. Uniwersalny, tani, wygodny środek transportu, nie tylko przedmiot, czasem przyjaciel, rower to sposób na wyrażenie siebie, swoich pomysłów, przekonań i idei… A poza tym każdy przejechany kilometr rowerem jest dużo lepiej przeżyty i zapamiętany niż autem, bo tylko wzzzziuuum i jesteśmy na miejscu.

A teraz dzieło matki natury na szybie okna altanki;)

Dzieło natury na szybie... © causeilovemybike

Tutaj natomiast przychodzi mi na myśl piosenka zespoly Happysad (happysad, happysad, happysad!) pt. „W piwnicy u dziadka”, tam znajduje się taki fragment: „A kiedy przychodziła zima
i w mig w czarno-biały zmieniał się świat,
lizaliśmy paprocie na szybach
a mróz trzaskał jak bat.”
Tylko z tą różnicą, że nie lizałem szyby, bo nie chciałem zepsuć mroźnej paprotki z szyby;)

I to już koniec, czas na ostatnie w tym wpisie zdjęcie. Czarno-białe, bo przecież w taki zmienia się świat w mig jak śpiewa Kuba Kawalec;)(fragment tekstu powyżej)

Tak na koniec... © causeilovemybike

________________________________________________________________________________

Jedenaście zdjęć, jedenaście kilometrów wycieczki.

_______________________________________________________________________________

Znalazłem kolejny punkt do mojej długiej już listy marzeń, mianowicie TO!!!.

Pierwsza myśl: "Zajebiste!", potem łza w oku, a następnie etap zrozumienia, że nici, bo: Po pierwsze primo rodzice nie wyślą mnie na wakacje za 6 tysi, a po drugie i tak nie dokupiłem jeszcze tego przeklętego koła do roweru....

Ale mam marzenia! Nie, łukaniu?

_______________________________________________________________________________

Trzymajcie się, pozdrower;)